“Ўзбекистон Исломий Ҳаракати, Ўзбекистон ҳукуматига жиддий хатар сола олмайди” деб, хурсанд бўлиб гапиришяпди.
Бу гап билан ўзбек кофирлари ўзларини хотиржам ҳис қилиб, куфру туғёнида янада ошкор ва жаҳаннам сари илғор қадам ташлайдиган бўлиб қолишган. Бундай таблиғот билан мамлакат ичида хорланаётган мусулмонларнинг зеҳнидан Ўзбекитон Исломий Ҳаракатини мутлақо ўчириб қўйишмоқчи.
Радио ва телевизорларда гўё ўзбекларнинг куй қўшиқларига бутун дунё жўр бўлиб ўйнаётгандек кўринади. Дунёда куй қўшиқдан бошқа ҳақиқат йўқдек. Худди бошқа ҳалқлар ўзбек бўлиб туғилмаганидан пушаймон яшаётгандек кайфият ҳукм сурмоқда.
Ўзбеклар учун ҲАҚИҚАТ шу куй қўшиқдир, бошқа нарса эмас. Нима эмиш, Одам алайҳиссаломга жон куй билан кирган эмиш.
Шунинг учун жон чиққунча чалишади. Одамларнинг ҳаёлида Одам алайҳиссалом ва Момо Ҳавво ҳам ўзбек бўлганга ўхшайди. Миллатчилик бешигида қўлу оёғи маҳкам боғланган ҳолда алла тинглаб ухлаётган мусулмонларни уйғотиш осон дейсизми?
Ҳозирги аҳвол қуйидагича: “Бундан ўн йил олдин Ислом шариатини тиклаймиз, деган бир жиноий тўда бор эди. Ўзича Ўзбекистонга жанг қиламиз!!!, деб бақириб, чираниб-чираниб ҳорижга тарқаб, ўзидан ўзи қирилиб йўқ бўлиб кетди. Энди ўша тўдадан тирик қолган Тоҳир Йўлдош қайси бир тоғларнинг қайси бир ғорларида 5-10 киши билан махфий яшириниб яшаяпти. Мана бу ғалаба дейилади! Мана биз ғалаба қилдик! Келажакда кимда ким шундай бош кўтарса аҳволи бундан ҳам баттар бўлади...”, деган сиёсат билан мусулмонларга таҳдид қилишмоқда. Мен маънавий моддий томондан эзилиб яшаётган ва Ўзбекистон Исломий Ҳаракатидан бутунлай ноумид бўлган Ўзбекистон мусулмонлари ҳамда Ҳаракат ҳақида бир фикрлашсак дегандим. Чунки, бу ёритилиши зарур бўлган ҳамда бир сўз билан ифодалаб бўлмайдиган, бироқ жавоб берилиши лозим бўлган жиддий масаладир.
1. Ўзбекистон Исломий Ҳаракати ҳижрат диёрида сиёсий майдонга чиққандан сўнг ҳарбий тайёргарликдан ўтган мужоҳидлар ўз зиммаларидаги бурчни адо этиш мақсадида жиҳод қилиш учун гуруҳ-гуруҳ бўлиб, баланд-баланд тоғлар оша Ўзбекистонга қараб йўл олган эди. Бу йўлда тўғоноқ бўлган Қирғизстон ҳукумати билан жиҳод қилишга тўғри келди.
Ундан сўнг Тошкент яқинидаги Бурчмуллада ва Сурҳандарёнинг Саросиёсида жиҳод қилдик. Шариатга мувофиқ жанглар бўлиб ўтди. Заҳмат чекдик, дарс олдик ва шаҳид бердик. Ундан сўнг баъзи сабабларга кўра гуруҳларга орқага, яъни Тожикстон тоғларидаги қароргоҳларга қайтишга буйруқ бўлди. Бу минтақадаги собиқ мужоҳидлар хиёнат эшигини очгани учун энди улар бу Ҳаракатга ансорлик қилолмайдиган бўлишди. Куфрни дўст тутган хоинлар бизни бу тоғларга ҳам сиғдиришмади. Ҳаракатнинг асосий ҳарбий жабҳаси Қоратегин тоғларини тарк қилиб, Ҳаракатнинг раҳбарияти жойлашган Афғонистон томонга кўчиб ўтишга мажбур бўлди. Бу кўчишдан ҳукумат ҳам манфаатдор эди. Алҳамдулиллаҳ дарёдан ҳамма саломат ўтди. Бир неча йил олдин бу дарё қип-қизил қон бўлиб оққан эди. Ўз халқини ўқлар билан кузатиб қўйган ҳукумат бизни афтобуслар, верталёт ва кемалар орқали ўтказиб қўйшга мажбур бўлди. Бундай кўчиш икки йил ичида уч маротаба такрорланди. Ана ўша кундан бошлаб биз иззат карвонига чиққанимизни хис қилдик.
Шунда биз Ўзбекистондан яна бир қадам узоқлашдик. Ўзбекистон куфр ҳукумати хурсанд бўлди. Лекин биз ҳақиқий ансорлар тарафига ўтдик.
2. Афғонистон диёрида Толибон ҳукмронлигида бутун дунё мусулмонлари орзу қилган Аллоҳнинг шариати ҳукм сураётган эди. Биз нафақат ансор неъматига балки шариат соясида амну омонда яшаш неъматига муяссар бўлдик. Бутун дунёни куфр ва ширк қонунлари эгаллаган бир даврда Афғонистондаги бу ҳолат мусулмонларнинг жуда катта ғалабаси ва муаффақияти эди. Ҳатто мужоҳидларимиз рибот майдонларида тажрибалар ортиришди.
Энди Ўзбекистон мусулмонларини озод қилиш ғамига Амирул Мўминин мулло Муҳаммад Умар ҳам шерик бўлди. Шу мақсадда қўмондон Жумабой роҳимаҳуллоҳ Амирул Мўминин мулло Муҳаммад Умар томонидан Афғонистон Исломий Амирлиги бўйича барча хорижий муҳожир мужоҳидларнинг олий қўмондони этиб тайинланди. Америка ёвуз кучлари Афғонистонга ҳужумни бошлаган пайтида қўмондон Жумабой бошлиқ катта Исломий армия Ўзбекистон томонига ҳаракат қилишни бошлаган эди. Нақжалар чизилиб, лашкар тайёгарлик кураётган пайтида қўмондон Жумабой Намангоний ва у кишининг ҳамсангар дўсти устоз Абу Абдуллоҳ Покистоний билан бирга бир неча мужоҳидлар шаҳид қилинди. Бу ҳодисада нафақат Ўзбекистонга бўлган ҳаракатнинг режаси балки Исломий Амирликнинг ҳам бели синган эди. Шундан кейин бирин кетин шаҳарлар қўлдан кета бошлади. Ҳатто Исломий Амирлик бутунлай қўлдан кетди.
Қуролланган ҳаракатнинг барча аъзолари шаҳардан ташқаридаги тоғларга жойлашди. Тўрт тараф душман ва ҳаммани қўрқув ҳиссиётлари эгаллаган эди. Ана шундай оғир синов вақтида Жамоат ичида индамай қочишлар бошланди. Яхши юрган сафдошлар қуролларини сотиб бирин кетин бир кечада ғойиб бўлиб қолишар эди.
Шу кундан бошлаб Ўзбекистон Исломий Ҳаракати Америка ҳукуматига қарши жанг майдонида намоён бўлди. Қалъайи жангда 150 дан ошиқ ва Шаҳиқўт жангида 70 дан ошиқ биродарлар шаҳид бўлгандан кейин, Ҳаракат Покистон чегарисида жойлашган Қабоил минтақасига ҳижрат қилди. Бу ерда ҳам қўлимиздаги қуролни ташламадик, иззат билан яшадик.
Ҳозирги аҳвол қуйидагича: “Бундан ўн йил олдин Ислом шариатини тиклаймиз, деган бир жиноий тўда бор эди. Ўзича Ўзбекистонга жанг қиламиз!!!, деб бақириб, чираниб-чираниб ҳорижга тарқаб, ўзидан ўзи қирилиб йўқ бўлиб кетди. Энди ўша тўдадан тирик қолган Тоҳир Йўлдош қайси бир тоғларнинг қайси бир ғорларида 5-10 киши билан махфий яшириниб яшаяпти. Мана бу ғалаба дейилади! Мана биз ғалаба қилдик! Келажакда кимда ким шундай бош кўтарса аҳволи бундан ҳам баттар бўлади...”, деган сиёсат билан мусулмонларга таҳдид қилишмоқда. Мен маънавий моддий томондан эзилиб яшаётган ва Ўзбекистон Исломий Ҳаракатидан бутунлай ноумид бўлган Ўзбекистон мусулмонлари ҳамда Ҳаракат ҳақида бир фикрлашсак дегандим. Чунки, бу ёритилиши зарур бўлган ҳамда бир сўз билан ифодалаб бўлмайдиган, бироқ жавоб берилиши лозим бўлган жиддий масаладир.
1. Ўзбекистон Исломий Ҳаракати ҳижрат диёрида сиёсий майдонга чиққандан сўнг ҳарбий тайёргарликдан ўтган мужоҳидлар ўз зиммаларидаги бурчни адо этиш мақсадида жиҳод қилиш учун гуруҳ-гуруҳ бўлиб, баланд-баланд тоғлар оша Ўзбекистонга қараб йўл олган эди. Бу йўлда тўғоноқ бўлган Қирғизстон ҳукумати билан жиҳод қилишга тўғри келди.
Ундан сўнг Тошкент яқинидаги Бурчмуллада ва Сурҳандарёнинг Саросиёсида жиҳод қилдик. Шариатга мувофиқ жанглар бўлиб ўтди. Заҳмат чекдик, дарс олдик ва шаҳид бердик. Ундан сўнг баъзи сабабларга кўра гуруҳларга орқага, яъни Тожикстон тоғларидаги қароргоҳларга қайтишга буйруқ бўлди. Бу минтақадаги собиқ мужоҳидлар хиёнат эшигини очгани учун энди улар бу Ҳаракатга ансорлик қилолмайдиган бўлишди. Куфрни дўст тутган хоинлар бизни бу тоғларга ҳам сиғдиришмади. Ҳаракатнинг асосий ҳарбий жабҳаси Қоратегин тоғларини тарк қилиб, Ҳаракатнинг раҳбарияти жойлашган Афғонистон томонга кўчиб ўтишга мажбур бўлди. Бу кўчишдан ҳукумат ҳам манфаатдор эди. Алҳамдулиллаҳ дарёдан ҳамма саломат ўтди. Бир неча йил олдин бу дарё қип-қизил қон бўлиб оққан эди. Ўз халқини ўқлар билан кузатиб қўйган ҳукумат бизни афтобуслар, верталёт ва кемалар орқали ўтказиб қўйшга мажбур бўлди. Бундай кўчиш икки йил ичида уч маротаба такрорланди. Ана ўша кундан бошлаб биз иззат карвонига чиққанимизни хис қилдик.
Шунда биз Ўзбекистондан яна бир қадам узоқлашдик. Ўзбекистон куфр ҳукумати хурсанд бўлди. Лекин биз ҳақиқий ансорлар тарафига ўтдик.
2. Афғонистон диёрида Толибон ҳукмронлигида бутун дунё мусулмонлари орзу қилган Аллоҳнинг шариати ҳукм сураётган эди. Биз нафақат ансор неъматига балки шариат соясида амну омонда яшаш неъматига муяссар бўлдик. Бутун дунёни куфр ва ширк қонунлари эгаллаган бир даврда Афғонистондаги бу ҳолат мусулмонларнинг жуда катта ғалабаси ва муаффақияти эди. Ҳатто мужоҳидларимиз рибот майдонларида тажрибалар ортиришди.
Энди Ўзбекистон мусулмонларини озод қилиш ғамига Амирул Мўминин мулло Муҳаммад Умар ҳам шерик бўлди. Шу мақсадда қўмондон Жумабой роҳимаҳуллоҳ Амирул Мўминин мулло Муҳаммад Умар томонидан Афғонистон Исломий Амирлиги бўйича барча хорижий муҳожир мужоҳидларнинг олий қўмондони этиб тайинланди. Америка ёвуз кучлари Афғонистонга ҳужумни бошлаган пайтида қўмондон Жумабой бошлиқ катта Исломий армия Ўзбекистон томонига ҳаракат қилишни бошлаган эди. Нақжалар чизилиб, лашкар тайёгарлик кураётган пайтида қўмондон Жумабой Намангоний ва у кишининг ҳамсангар дўсти устоз Абу Абдуллоҳ Покистоний билан бирга бир неча мужоҳидлар шаҳид қилинди. Бу ҳодисада нафақат Ўзбекистонга бўлган ҳаракатнинг режаси балки Исломий Амирликнинг ҳам бели синган эди. Шундан кейин бирин кетин шаҳарлар қўлдан кета бошлади. Ҳатто Исломий Амирлик бутунлай қўлдан кетди.
Қуролланган ҳаракатнинг барча аъзолари шаҳардан ташқаридаги тоғларга жойлашди. Тўрт тараф душман ва ҳаммани қўрқув ҳиссиётлари эгаллаган эди. Ана шундай оғир синов вақтида Жамоат ичида индамай қочишлар бошланди. Яхши юрган сафдошлар қуролларини сотиб бирин кетин бир кечада ғойиб бўлиб қолишар эди.
Шу кундан бошлаб Ўзбекистон Исломий Ҳаракати Америка ҳукуматига қарши жанг майдонида намоён бўлди. Қалъайи жангда 150 дан ошиқ ва Шаҳиқўт жангида 70 дан ошиқ биродарлар шаҳид бўлгандан кейин, Ҳаракат Покистон чегарисида жойлашган Қабоил минтақасига ҳижрат қилди. Бу ерда ҳам қўлимиздаги қуролни ташламадик, иззат билан яшадик.
Шундай қилиб Ўзбекистондан яна бир қадам узоқлашдик. Ўзбекситон қонхўр режими яна хурсанд бўлди. Бундай оғир ҳолатда Ҳаракатнинг сақланиб қолиши катта неъмат эди. Чунки кўз олдимизда Исломий амирлик шу билан бир қаторда катта-катта ҳаракатлар тарқалиб кетди.
3. Қабоилда яхши кишилар бизга ансорлик қилишди. Чунки ансорсиз ҳижрат ҳам, жиҳод ҳам ва шариат ҳам бўлмайди.
Покистон чегараларидан ўтиб бўлсада Америка ҳарбий кучларига қарши жиҳодий ҳужумларимиз тўхтаб қолгани йўқ. Бунга Покистоннинг куфр ҳукумати чидаб туролмади. Бизни бутунлай йўқ қилишга киришди. Бор кучини ташлади. Барча ҳийласини ишлатди. Аммо бизни Аллоҳ Ўз ҳимоясига олган эди. Буни жамоатда содир бўлаётган кароматлардан билишингиз мумкин.
Яна жанглар ва шаҳидлар давом этаверди. Ҳатто Покистонда ҳеч ким кутмаган инқилоб вужудга келди. Минтақада Покистон ҳукуматига қарши жиҳод қиладиган мужоҳидлар пайдо бўлди. Маҳаллий қўмондонлар етишиб чиқди. Фидоийлар сафи кўпайди. Жанг шаҳарларгача етиб борди. Шариатни ҳаётга тадбиқ қилишни талаб қилувчилар пайдо бўлди. Бу жараёнлар ҳамон давом этяпти.
Ўзбекистон ҳукуматига қарши жиҳодга ҳеч ким ихтилоф қилмайди, чунки Ўзбекистон ҳукумати куфр қонунлари устига қурилганлиги ҳаммага аён. Аммо Покистон ҳукумати озгина мураккабдир. Чунки халқ орасидаги Ислом пешволари куфрни Ислом қилиб кўрсатишади. Шунинг учун Покистон ҳукуматига қарши жиҳод аввалида жуда қийин кечган.
Йиллар асносида жуда кўп имтиҳонларни, макру ҳийлалар ва фитнаю хоинларнинг башарасини кўрдик. Ўзимиз ихтиёр қилган йўлнинг табиати билан яхшироқ танишдик. Хатарли жараёнларда кўп тажрибалар ортирдик. Дўст ва душманнинг кимлигини танидик ва ўргандик. Кўпчиликка маълум бўлмаган ҳақиқат қирраларини кўрдик ва кўрмоқдамиз. Ҳар бир муҳожир ансорларга устоз бўлди. Ана энди айтингчи, сиз бизнинг ўрнимизда бўлганингизда нима қилган бўлар эдингиз?
Бугунги кунда Ўзбекистондан икки ярим миллиондан ортиқ киши кун кўриш учун хорижга чиқиб кетган. Бегона юртларда озгина пул учун дарбадарлик қилиб юрадиган бўлди. Ҳа, Каримов режими ўзбекларни бутун дунёга танитди. Ўзбекнинг эру хотинларини мардикор, чайқовчи ва фоҳиша деб танийдиган бўлишди. Ўзбеклар энг пасткаш ҳукуматлар қўлида хорланадиган ва таҳқирланадиган ҳолатга тушди. Аёл ва қизлари фоҳишалик учун қул қилиб сотилаётган бўлсада, ўзбекнинг ғайрати қўзимайдиган бўлди. Шу пайтнинг ўзида Ўзбекистон Исломий Ҳаракатининг чеккан заҳматлари ва берган шаҳидлари эвазига Покистон ва Афғонистонда ЎЗБЕК деганда ҳеч кимга қуллик қилмайдиган жанггавор паҳлавонларни тушинадиган бўлишган. "Ўзбек" деса кофиру мунофиқларнинг оёқлари қалтираб қолади. Шунинг натижаси ўлароқ Ўбекистон мусулмонлари учун ҳижрат қиладиган ва иззат билан яшайдиган бошпана пайдо бўлди. Бироқ мусулмонларнинг кўпчилиги ҳар қанча зиллатга рози бўлишдию, лекин Ўзбекистон Исломий Ҳаракати тарафига талпинмади. Кофирларга қул бўлсалар ҳам Аллоҳга қул бўлишга шошилмадилар.
Ўзбекистон мусулмонлари Исломнинг янги тарихини қон билан чизаётган ўз қаҳрамонларини танимади, билмади ва кўрмади бошқа мусулмонлар эса кўрди ва билди. Шу йўсунда Ўзбекистондан яна бир қадам узоқлашдик. Ўзбекистоннинг йиртқич ҳукумати хотиржам бўлди.
Ҳозирда Ўзбекистон ҳукумати қилаётган кибр ва зулмларини жуда яхши биламиз. Макру-ҳийла, фисқу-фасод ва куфру-туғёни билан қутураётган газандаларни яхши таниймиз. Зиндонлардаги аҳвол ҳам бизга маълум. Шунинг учун биз Аллоҳга душманлигини эълон қилган кофирларнинг қонларини дарё қилиб оқизиш ниятидамиз. Мазлум ва мазлумаларнинг қасосини олишга қонларимиз қайноқ ҳолда муштоқ бўлиб кутяпмиз. Лашкар тайёр... Аммо бу лашкар Аллоҳники. У Зот бизни қайга йўллашни истаган бўлса, бизни ўша ердан топасиз. Биз нимани хоҳлаган эдигу Аллоҳ нимани хоҳлади. Биз кимни ўлдирмоқчи эдигу Аллоҳ кимни ўлдиришни хоҳлади. Биз қайда жиҳод қилмоқчи эдигу Аллоҳ қайда қилдирди. Бунинг учун Аллоҳга ҳамду санолар айтамиз. У бизни кичик доирадан катта доирага чиқарди. Тор фикрдан кенг фикрга. Биз кичикроқ байроқни кўтармоқчи эдик, Аллоҳ бизга умматнинг аввалги сафидаги катта байроқни кўтаришни насиб қилдирди.
4. Биз бу ерда туриб Ўзбекистонда жанг қилишимиз ҳарбий нуқтайи назардан ҳам тўғри эмас. Ҳатто моддий имкониятларга бой бўлган Америка ҳам Афғонистонда жанг қилиш учун шу атрофдаги қўшни ҳукуматлардан ёрдам сўрайди. Чунки уларга ҳам ОРҚА керак. Орқа – деб жанг қилаётганларга барча эҳтиёжларни тўлдириб ёрдам етказиб турувчи жабҳага айтилади. Буни ҳарбийлар жуда яхши тушунади. Шусиз давомий жанг қилиш мушкил. Аммо фақат фидоийлик учун – шаҳид бўлиш мақсадида баъзи ҳарбий амалиётларнигина ўтказиш мумкин. Лекин бу давомли бўлмайди. "16 феврал" ёки "Бухоро портлашлари" каби амалиётларни биз қилмаганмиз ва буларни маъқулламаганмиз. Чунки бундай (орқаси кесик) жанглар минтақадаги мусулмонларни қамаш учун ва уларни фаолиятларини тўхтатиш сабаб бўлиб келмоқда. Шунинг учун иложи борича бу ибодатни Аллоҳ яхши кўрадиган, яъни оз бўлса ҳам давомли қилиш керак.
5. Ҳар бир ишни ўзининг Аллоҳ белгилаб қўйган вақти бўлар экан. Жиҳоднинг ҳам ўз йўл-йўриқлари бор. Агар сийратга боқадиган бўлсак, Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалам Маккадан ҳижрат қилганларидан кейин Маккага қўшин тортганлари йўқ. Фақат ўн йилдан кейингина бунга муаффақ бўлишди. Бадр, Уҳуд, Хандақ ва Хайбар... каби кўп ғазотлар Макка фатҳидан олдин содир бўлди. Мусулмонларнинг қибласи бўлмиш Маккани озод қилиш учун унга юриш қилиш Росулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалам учун аввалги иш бўлмади. Балки Сарвари олам аввал Исломий Ҳукуматни Ясриб деб аталмиш кичгина қишлоқда барпо қилган эдилар. Ансор ва муҳожирларни бирлаштириб биргаликда узоқ йиллар жанглар қилинди. Кўпгина шаҳидлар берилиб мужоҳидлар Исломий жиҳод таълимотларини жанг майдонларида ваҳий орқали ўрганишди. Сафни қорайтириб турган хоин мунофиқлар ажралиб, ким ҳақиқий мўмин ва ким каззоб экани маълум бўлди. Ана ундан кейингина куч тўплаб Маккага юриш қилинди. Шунга ўхшаш воқеаларни биз ҳам бошимиздан кечирмоқдамиз. Айтмоқчимизки, ҳар бир ишни ўзининг белгилаб қўйилган вақти бўлар экан.
6. Ҳаракат беш йилдан буён бехтиёр икки фронт Покистон ва Афғонистонда жанглар қилиб келмоқда. Қаршимизда Нато бошчилигида Афғонистон ва Покистоннинг ғиж-ғиж аскари Мовароун-наҳрдан қариб бир асрдан кейин чиккан муҳожирлар жамоатини йўқотиш учун ҳаракат қилишяпти. Дунё ахборотидаги долзарб мавзу ҳам қабоил масаласи бўлиб қолмоқда.
7. Кимда ким Ўзбекистонда ёки Ер юзининг бошқа ерида Исломий инқилоб қилмоқчи бўлса албатта сийратдагидек биз босиб ўтган йўлдан юриши ва биз кўрган илоҳий имтиҳонларни бошидан ўтгазган (яъни биз рўбарў бўлган ғалвирдан ўтган) бўлиши зарурдир. Алҳамдулиллаҳ олдимизда йигирма йиллик тажрибамиз бор.
Энди айтингчи, узоқ йиллар жанг майдонларида катта бўлган Афғонистондаги Панжшерлик Масъуд ва Мозорлик Абдуррашид "Дўстим" кабилар, Америка ва НАТО кучлари, Покистон куфр ҳукумати ёки мусулмон либосидаги шайтон мунофиқлар билан жанг қилиш осонми ё Ўзбекистон ҳукумати билан жанг қилиш осонми?!
Биз жанг қилган ҳукуматлар Ўзбекистон ҳукуматига ўхшаб ўқ овозидан қўрқадиган анойилар эмас! Энди “Ўзбекистон Исломий Ҳаракати Ўзбекистон ҳукуматига жиддий хатар сола олмайди.”, эмиш. Бўлмаса нимага бу ҳукумат бизнинг номимизни сотиб пул ишлаяпти? Ўн йилдан бери: "Бизга хавф солиб турган кучлар нафақат бизнинг душманимиз, булар сизларнинг ҳам душманингиздир!", дея кофир оғаларидан пул ўндириб келмаяптими?! Покистон ҳукумати ҳам бизнинг баҳонамизда: "Террорга қарши кураш", дея анча маблағ ишлаб олди. Лекин нимага бу кофирлар бир неча юз мужоҳидларни йўқ қилиш орзусида ўз мақсадига етолмаяпти? Чунки мужоҳидларнинг сони ва кучлари кам бўлсада уларга ёрдам берувчи Зот Аллоҳдир. Уларни бу йўлга ҳидоят қилган Раҳмон таолонинг Ўзи қувватлаб туради. Жиҳод эса фақат Ўзбекистонга қарши фарз эмас, балки бутун дунёга қарши фарзи айн бўлган. Мусулмонлар фақат Ўзбекистонга эмас, балки бутун дунёга сиғмайди.
Алҳамдулиллаҳ Ҳаракатимизга Ўрта Осиё ва бошқа диёрлардан муҳожирлар келиб қўшиляпти. Сафимиз кундан-кунга кенгайиб, шаҳидларимиз ўринларини тўлдираётган муҳожирлар ҳарбий таълимлардан ўтиб жанг майдонларида тажриба ҳосил қилмоқдалар.Тўғри биз Ўзбекистондан беихтиёр узоқлашдик, аммо Аллоҳ таоло нима деб буюради:
"Эй мўминлар, ёнларингиздаги кофирларга қарши жанг қилинглар ва улар сизлардаги куч-қувватни кўрсинлар! Билингларки, албатта Аллоҳ тақводорлар билан биргадир."
Агар аччиқ бўлсада шу ҳақиқатни айтишимиз керакки, Ўзбекистонга қарши жиҳодни кечиктираётганлар Ўзбекистон Исломий Ҳаракати эмас, балки бу жиҳодни кечиктираётганлар, ҳеч бўлмаганда уларни дуоларида эсламаётган ва уларнинг сафини кўпайтиришни ҳеч ўйламайдиган ҳамда қўлидан келган ёрдамларини қизғанаётган Ўзбекистон мусулмонлари бўлади. Лекин биз бу даврларда мазлум мусулмонларнинг ғами билан бирга яшадик. Агарчи мужоҳидларимиз Фаластинни фатҳ қилишни ният қилиб гапиришсада қалблари билан Ўзбекистон фатҳини кўришга чанқоқдирлар.
Алҳамдулиллаҳ оҳирги пайтда Ўзбекистонга тобора яқинлашиб бормоқдамиз. Ҳозирча бу ҳарбий сир. Иншаоллоҳ шаҳидларимизнинг тўкилган қонлари зое кетмайди. Ўзбекистонда яқин йилларда албатта шариат ҳоким бўлади деган умиддамиз.