Шаҳид чеҳраси сўзлар
Шаҳидлар карвонига қўшилган Абдул Ҳамид укахонимизнинг қиссаси янада қалбимиз ғуборини кетказди, десак ҳам бўлади. Абдул Ҳамид Ҳаракат мадрасасида улғайиб, мужоҳид оғаларининг сафига қўшилган эди. Бир неча йилдирки, жангга боришга ҳавас бўлиб, иккинчи марта жангга боришида уни шаҳодат кутаётган экан. Қабоилнинг Уругзай минтақасида олиб бораётган жиҳодимизда хушфеъл ва келишган Абдул Ҳамид ҳам ўз шижоати билан қатнашаётган эди. Шиддатли жангдан сўнг оёғидан оғир яраланган Абдул Ҳамидни шифохонага олиб боришади. Жарроҳлик амалиёти бўлаётганида кутилмаганда кўп қон йўқота бошлайди. Наркозда ётган ёш мужоҳид бирдан кўзини очади. “Аллоҳу Акбар!” дея ёнида турган кишига бир қаради. “Ашҳаду алла илаҳа иллаллоҳ ва ашҳаду анна Муҳаммадар Расулуллоҳ”, деб калима қайтарди-ю оҳиста кўзини юмди.
Абдул Ҳамид биродаримиз яқинда унаштирилган, жангдан қайтиши билан ота‑онаси ҳам унинг тўйини қилиш тараддудида эдилар. Шаҳодатни қасд қилган укамиз уйига қайтиш навбати келганида ҳам қайтмаган экан. Ҳа, у фоний уйдан боқий уйга, дунё ҳовлисидан охират ҳовлисига интилган экан. Иншааллоҳ ўз ниятига ҳам етди. Унинг гўзал юзига боққан киши шаҳодат саодатини ўйлашга интилади. Шаҳидларга аталган буюк неъматлар ҳақида фикрлашни бошлайди. Ушбу шаҳидимизнинг хулқи чеҳрасидан ҳам гўзал экани бизнинг ёдимиздан чиқмайди. Айниқса унинг сифатлари, қулоқ солиш ва итоат қилиш ҳамда омонатдорлиги билан ажраб турарди.
Муборак бўлсин шаҳодат, укамиз Абдул Ҳамид!
Қуйида шаҳиднинг отасидан олинган суҳбатни тингланг!